Geen ruimte voor vredesactivisten bij Nederlandse veiligheidsconferentie?
En plotseling was daar een NextGen International Security Conference, zeer besloten, 27 en 28 mei jongstleden in het Vredespaleis in Den Haag. Het woord zegt het al, het was geen vredesconferentie (zoals foutief door de NOS gemeld), maar een eenzijdige voorbereiding op oorlog. Als je voor het nadenken over vrede bent word je tegenwoordig als vredesbeweging niet uitgenodigd voor conferenties waarvan een mogelijke politieke invloed uitgaat. Er waren nauwelijks NGO’s aanwezig. Dat was er blijkbaar zorgvuldig uit geselecteerd. Jongeren zelf kwamen overigens ook nauwelijks aan bod.
Gedwongen tot marginale aanwezigheid konden ondergetekende en NVB activist Ivana Balen niet veel anders doen dan op de stoep flyers uitdelen. Niet wetende dat er binnen toch ook twee jonge mensen (de echte ‘NextGen’) het woord namen over Israël en Palestina en daarna natuurlijk weer werden afgevoerd door de beveiliging.
Wij bleven dapper staan tot onze flyers op waren. ‘Aan Vrede moet je bouwen‘. Bepaald geen oppervlakkige tekst die we uitdeelden. Sommigen apprecieerden het, sommigen niet. Opvallend veel supernet geklede mensen, bepaald geen vertegenwoordiging van de gemiddelde NextGen generatie. En militairen in uniform namen de flyer uberhaupt niet aan. Je mocht eens betrapt worden met een vredesfolder in je hand. Maar eerlijk is eerlijk, ik zou ook niet graag gezien willen worden met een reclame voor superdrones in mijn handen.
Kerk en Vrede schreef een mail aan de organisatoren waarom de vredesbeweging niet echt geïntegreerd aanwezig kon of mocht zijn, met de volgende tekst:
“Het valt ons op dat bij de veiligheidsconferentie die vandaag begon in Den Haag onder de naam Next Gen Security Conference, de Nederlandse vredesbewegingen niet lijken uitgenodigd. Onze vraag is waarom niet. Immers de vredesbewegingen spelen wel degelijk een belangrijke rol bij de totstandkoming van veiligheid. Mogelijk zijn er onder de talrijke sprekers mensen die een dergelijke inbreng hebben, dat kunnen we niet nagaan. Maar in de programmering zien we eigenlijk geen vertegenwoordigers die een andere positie innemen dan de mainstream. Dat is een omissie. Onder grote delen van de bevolking leven niet alleen ideeën over militaire weerbaarheid maar wel degelijk ook verlangens tot oplossingen te komen zonder slechts militair denken. Men vreest op grote schaal dat het werkelijke verlangen naar vrede er niet meer is. De titel van de conferentie wijst in die richting. Slechts het veiligheidsdenken is aan de orde.
Maar voorop staat de vraag waarom er überhaupt geen uitnodiging geweest lijkt te zijn naar een zoveel mogelijk samenwerkende vredesbeweging zoals Pax, Kerk en Vrede en de Nieuwe Vredesbeweging.”
Tot nog toe geen antwoord.
Henk Baars (voorzitter Kerk en Vrede)
